Neuroróżnorodność – obejmująca m.in. osoby w spektrum autyzmu, z ADHD, czy specyficznymi potrzebami związanymi z uczeniem się (np. dysleksją czy dyskalkulią) – nie jest niszowym zagadnieniem z obszaru różnorodności, ale fundamentalnym aspektem funkcjonowania praktycznie każdego zespołu.
Różnorodność w miejscu pracy staje się standardem – coraz więcej firm dba o zapewnienie równości i balansu w kwestii płci, pokoleń, narodowości. Ale jest też inny, wciąż zbyt rzadko zauważany wymiar różnorodności: neuroatypowość. ADHD, spektrum autyzmu, dysleksja, dysprazja – to nie tylko terminy medyczne. To codzienność setek tysięcy ludzi w Polsce i milionów w Europie. Ich umiejętności, style pracy i myślenia mogą być ogromną wartością – jeśli tylko pozwolimy im się rozwijać w środowisku, które to rozumie i wspiera.
